Kistemaker NetWerk

Beknopte Kroniek der Gemeente Andijk » Hoofdstuk 8 » pagina 58-63

8. Postwezen

Hoe het postwezen zich van 1812 tot heden op Andijk heeft ontwikkeld. We weten allen, dat het tot zelfs ruim 125 jaar geleden slechts aan enkele bevoorrechte personen gegeven was om te kunnen lezen en schrijven. De meeste eenvoudige mensen bleven soms op, of gingen althans niet ver wonen van de plaats waar ze geboren waren en stierven daar; de kinderen en naaste familieleden hadden hun huizen in de buurt, ze spraken elkaar dus dikwijls en dan is er aan briefschrijven geen behoefte. Ging er eens een enkel familielid ver van honk, welnu, dan waren er altijd wel vrienden bij hem in de omgeving (want alleen ging men in de regel niet van huis), die vroeg of laat de kant van ouders of verwanten uit moesten en deze personen waren dan de levende brieven, die naar weerskanten berichten overbrachten. Ook vreemde mensen deden dit wel, dat waren de boodschappers of postiljons. Later werd het onderwijs meer algemeen. Men leerde lezen en schrijven en het briefschrijven kwam in de mode. Ook dus bij de inwoners van Andijk.

Van postzegels had men toen nog geen begrip. De prijs van de briefporto werd plaatselijk bepaald. Verwachtte iemand uit Andijk in die eerste jaren van de 19e eeuw een poststuk, dan moest hij naar Wervershoof (want dat was het centrale punt voor deze streek) lopen om te horen of er ook iets voor hem aangekomen was.

In 1828 werd de eerste postbode aangesteld, die de post één keer per dag moest bezorgen tegen een vergoeding van ƒ 63,- per jaar. Bekend is dat van 1861 tot 1891 H. Klinger Szn. postbode was, wonende te Hoogkarspel. Klinger nam 's morgens te Hoogkarspel de post in ontvangst, wandelde met de postzak op de rug naar Wervershoof, gaf daar de stukken voor die plaats af en ging dan met de rest naar het kantoortje te Andijk-West, ten huize van J. Dol op het Buurtje. Hier werd alles weer gesorteerd en Klinger kreeg de brieven mee voor hen, die woonden vanaf het postkantoor tot de Fluithoek, de grens der gemeente. Postkantoorhouder Dol bestelde de post tot aan de westgrens van Andijk. Klinger wandelde van de Fluithoek weer naar Dol, waar hem de poststukken voor Wervershoof wachtten en dan ging het op huis aan. Na 1880 kwamen er ook postpakketten bij. Dit werd Klinger te zwaar. In 1682 verhuisde hij naar Andijk. Nu werd de post door hem van Wervershoof gehaald en tot de Fluithoek bezorgd. In 1891 heeft Klinger de dienst met pensioen verlaten en is H. Klinger Jzn. als postbode aangesteld. In 1910 heeft postbode J. Dol ontslag gevraagd en is opgevolgd door Jb. de Haas. Het postkantoor is toen verplaatst naar de Bakkershoek; het was daardoor meer in het midden van de gemeente gelegen. H. Klinger Jzn. liet nu een nieuw woonhuis nabij de Bakkershoek bouwen. De post werd achter voor één mens steeds moeilijker, zodat er een tweede bestellen bijkwam; nu konden de stukken tweemaal daags bezorgd worden. Later is zelfs het getal bestelIers tot vier gestegen. In 1919 is posthouder Jb. de Haas overleden en opgevolgd door zijn zoon W. de Haas. In 1921 is het postkantoor aan de Bakkershoek opgeheven en kwamen de twee thans bestaande postkantoren daarvoor in de plaats met W. de Haas aan de Molenweg en D. Timmerman aan de Knokkel als kantoorhouders.

De post wordt nu vanaf 1921 door vier bestellers tweemaal daags rondgebracht. Op 20 maart 1930 is W. de Haas overleden en sinds die datum is zijn weduwe IJ. de Haas-Luit kantoorhoudster. Door de W.A.C.O. (de autobusdienst van Hoorn op Andijk) worden de poststukken nu van Hoorn naar Andijk visa-versa gebracht, maar ook hierin kwam verandering want in 1941 nam de W.A.C.O. slechts eenmaal daags de post mee naar Hoorn en moesten twee personen uit Andijk per fiets of bakfiets de poststukken wegbrengen naar Enkhuizen. Sinds 1943 haalt de P.T.T. zelf de brieven en postpakketten.


© 2001-2019 | Kistemaker NetWerk | Sitemap | Contact

Westfries Genootschap