De voedselpositie van ons volk gaat hoe langer hoe meer zorg baren. We hebben
het U niet te vertellen, dagelijks ziet U immers zelf wel de trieste optocht
van stedelingen langs onze huizen En er is geen enkele aanwijzing dat de eerstkomende
maanden verbetering zullen brengen. Hoe staat het echter met de nieuwe oogst,
waarvoor we straks weer het bouwplan gaan gereed maken? We weten 't allemaal:
oude aardappels zijn er in Juli niet meer te krijgen en de groenten van oogst
'44 raken nu reeds op. We zijn dan geheel aangewezen op de nieuwe oogst, welke
straks met grooter verlangen dan ooit wordt tegemoet gezien. We behoeven er geen
doekjes om te winden, die oogst kan niet groot zijn. Er is 'n tekort aan kunstmest,
aan bestrijdingsmiddelen. Er zijn geen kolen voor de kassen en er zal een tekort
aan zaai- en pootgoed zijn. Verder, zullen er geen voldoende arbeidskrachten
beschikbaar zijn, terwijl er wel geen benzine voor freesmachines zal worden uitgegeven.
En zoo kunnen we doorgaan. Daarbij komt nog dat een ieder zichzelf zooveel mogelijk
zal trachten te dekken. De tuinders houden vast wat ze zelf denken noodig te
hebben en dat is meer dan in normale tijden, omdat ze onvoldoende brood kunnen
koopen. De arbeiders laten zich in natura betalen en vragen meer dan gewoon,
en dan is er ook nog een familielid, dat geholpen moet worden, terwijl er eindelijk
voor ruilen ook nog wat moet overschieten. Daarbij is er veel vruchtbaar land
onbruikbaar gemaakt door inundatie of anderszins. Kortom, de voedselpositie staat
er zeer slecht voor.
Wat moeten we nu doen? Er is maar één antwoord: PRODUCEERT WAT
GE KUNT. Men vrage nu niet naar gewin, doch Alléén wat plicht
is jegens den naaste. De producten die het eerst noodig zijn en ook het eerst
kunnen worden voortgebracht, zijn vroege aardappels en groenten. Om de teelt
van aardappelen aan te moedigen zullen, naar we vernemen, de prijzen weer hooger
worden gesteld. De oogst van vroege aardappels zal, naar het zich laat aanzien,
zeer klein zijn. Ga Uw beste pootgoed niet verkoopen of verruilen, doch verbouw
zooveel mogelijk aardappelen, al is er dan ook weinig kunstmest beschikbaar.
Vooral de vroege aardappelen zullen gevraagd zijn. De tuinder, en hun arbeiders
hebben de plicht zich tot het uiterste in te spannen en zelfs de particulieren
moeten elk plekje grond benutten, al is het maar enkele vierkante meters groot.
Men is dit aan zich zelf en zijn naasten verplicht!
Namens het Bestuur Uwer vereeniging doen we dit dringende beroep op alle leden.
DOE WAT GE KUNT!
D. MOLEN, Voorz. E. VEGTER, Secr.
Klik hier voor een grotere versie van onderstaande scan.
(Opent in een nieuw browservenster.)