Kistemaker

Thuis » Kistemaker Archief »

Oost, West …

M'n man zoi iemerslesten:
Meroitje, weet je wat?
Woi hewwe nou nag nooit ers
Gien dag vacantie had.

Allèskende ben' woi nou
Al zôveul jare trouwd
En ik hew al m'n dage
Maar loupen en maar sjouwd.

En jij hew' toch ok emmers
Zoo madderd en zoo sloufd;
We moste ders te warsckip.
Had 'k zômaar in m'n houfd.

Ik zoi: „Nou malle kwiebus,
Hoe koom je deer nou boi?
De boone moete in 't zoutvat
En dat ken toch niet vroi?”

Maar oor, het most toch beure;
Dat ik, ik kreeg het drok
Met stoppen en met naaien
En meer van zok en zok.

Maar op et lest toe was het
Toch pittig voor mekaar;
Het leste pluurke dichtnaaid
En alles kant en klaar.

We were op z'n 's Zundags;
Jan had z'n steertjas an
En ik m'n beste kleidje.
Zo gingen w'ofwerdan.

Het was nag puur zoo'n roisie.
We zatte lang in 't spoor,
Dat op het lest den wor je,
Zo maar wat louf en goor.

Maar deer had ik op rekend,
'k Had appels in de zak
En sletjes in m'n diezek;
Dat was een groot gemak.

We hadde ouwe bure,
Die weunde in de stad.
Deer ginge we nei toe, zien.
We hewwe 't pittig had.

't Was wel een beetje vreemdig,
's Nachts in Zoo'n open bak,
En zokke leige stoele,
En meer van zok gerak.

En kwamme we d'ers buiten,
Oe, oe, wat was 't deer drok.
Ze weze nei m'n hultje
En boerehoedje ok.

Nou ja, ik zel maar zegge:
Dat hew'we de weer had.
Maar 'k was het met een weekje
Ok eerlijk meer as zat.

We ginge weer op huis an
En kwamme op Andoik;
En ik en Jan die were
De Koning weer te roik.

Et katje dei zo pittig,
En „fannie”, 't lieve beist,
Die vloog maar in de rondte,
Het roerde je toch meist.

En ikke nei et boetje.
Deer kreeg ik van de sik:…
(Je zou het meist niet reide)
Op elke hand een slik.

Ik zocht nei Jan, maar die sting
Al efkes bovendoik;
Hoi zoi: „Meraoi, kom ok ers;
Ik staan hier maar te koik”.

(Het zontje ging net onder;
De schuite kwamme thuis.)
„Oe moid, wat is 't hier rustig;
IK gaan gien meer van huis”…

Meroitje van Noorddik


© 2001-2021 | Sitemap | Contact

Westfries Genootschap