Kistemaker

Thuis » Jaarboeken "Oud Andijk" » 2023 » pagina 4

Redactioneel

Met enige trots presenteert Stichting Oud Andijk dit nieuwe jaarboek. Het is weer gelukt om onze gewaardeerde donateurs een verzorgde en inhoudelijk interessante publicatie aan te bieden. Dat kost weliswaar meer tijd en inspanning dan menigeen vermoedt maar het resultaat mag er dan ook zijn! De afgelopen acht jaar hebben we bijna tweehonderd nieuwe donateurs mogen verwelkomen. Voornamelijk door natuurlijk verloop en verhuizing moesten we er die periode ruim honderd van de lijst afvoeren. De teller staat momenteel op ruim vijfhonderd donateurs, een mooi aantal maar geen reden om op onze lauweren te gaan rusten. Actieve werving blijft nodig want de lijst vergrijst. Eigenlijk zou het niet nodig moeten zijn maar blijf vooral reclame maken, ook in je eigen omgeving. Het jaarboek stuit goed aan bij de traditie van kennisoverdracht die niet saai is.

De drukpersen staan amper stil maar de voorbereidingen voor 2024 zijn al weer in gang gezet! We kunnen echter best nog kopij en ideeën van onze lezers gebruiken. Kom met uw verhalen en foto's, wij maken het tekstueel wel in orde. Er ligt meer in de herinnering en op zolder opgeslagen dan ons lief is. Geef ons de kans om die kennis en informatie vast te leggen voor het nageslacht. De tijd vliegt dus stel het vooral niet uit om contact op te nemen met Stichting Oud Andijk.

Veel leesplezier!


Het eerste –voorlopige– onderduikersmonument in Andijk, werd kort na de oorlog: 6 september 1945, onthuld door Piet Stoepker, afkomstig van Texel, voorzitter van de onderduikerscommissie. Het werd aangeboden door de onderduikers die in ons dorp verbleven van 1942-45 en stond op de hoek Horn-Middenweg.

Gemeentearchitect S. Akkerman ontwierp vervolgens het definitieve monument in de vorm van een lantaarn met veel symboliek. Dit werd vervaardigd door Lucas Buter, plaatselijk aannemer. Ruim vier jaar later, op 26 november 1949, volgde de onthulling door burgemeester Douma. Maar, het doorstond de tand des tijds niet en is in 1971 gesneuveld en verwijderd. Uit de bevolking kwamen veel negatieve reacties en herplaatsing bleek bittere noodzaak. De gemeente Andijk was niet alleen bestuurder maar ook koopman. Via de BKR (Beeldende Kunstenaars Regeling) “werd getracht een vervangend monument te verwerven”. Kunstenaar Rob Ligtvoet kreeg uiteindelijk de opdracht en produceerde het natuurstenen beeld: “Twee handen”: twee schuin geplaatste vrouwenhanden die naar elkaar toehellen. Bij het beeld hoort een gedenksteen met een bronzen plaquette met dezelfde tekst als op het voorlopige monument: “1942 – 1945 Verberg de verdrevene en vermeld de omzwervende niet De onderduikers”. Een tekst uit het Bijbelboek Jesaja, hoofdstuk 16. Als nieuwe plek werd voor de tuin van het gemeentehuis gekozen.

De onthulling op de nieuwe locatie volgde 5 mei 1977 door dhr. G. Ruiter, tijdens de oorlog plaatselijk leider van de L.O. (Landelijke Organisatie tot hulp aan onderduikers), afdeling Andijk. Door uitbreiding van het gemeentehuis, waarbij achter het monument een nieuw stuk gebouw verrees, moest het worden verplaatst. De oorspronkelijke plek kwam weer in beeld en zo geschiedde. Het zou mooi zijn wanneer, na de voltooiing van de bouw van appartementen op de locatie van de ‘oude huishoudschool’, de gemeente Medemblik budget vrijmaakt voor een opknapbeurt van het beeldbepalende monument en het parkje. Uit respect voor het verleden.

Henk M. de Boer


© 2001-2023 | Sitemap | Contact

Facebook: Ansichtkaarten van Andijk