Kistemaker NetWerk

Kistemaker Archief » Proza en Poëzie » Pagina 41

41. Oom Stuk

Ook dat mooie stukje gelezen, dat Anthony van Kampen schreef in de Enkhuizer Courant? Dat ging over een Pieter Pieters, blauwe zeeridder in den Helder, die aan de koningin vertelde, dat zijn schip bij kaap Hoorn met man en muis vergaan was.... Waarop hare majesteit zei: "Maar meneer Pieterse, U is er toch nog! "Ja, majesteit", zei Pieter onversaagd, "maar er moet er toch een overblijven om het te vertellen".

Zulke leugenbrokken hadden we hier ook. Vroeger woonde hier iemand, die ze "Oom Stuk" noemden. Waarom, weet ik niet, maar hij kon liegen, dat de stukken er afvlogen. Een paar voorbeelden:

Hoe warm het soms was! Oom Stuk had eens om negen uur in de schuit zitten konkelen, maar toen het werk riep, had hij vergeten de theepot weer op het vuurpotje in de theestoof te zetten. Die bleef op "het" zeilbank achter... Toen Oom Stuk om twaalf uur weer bij de schuit kwam om te middagen, was de theepot helemaal leeg... Gewoon leeggekookt door de gloeiende zon!

Hoe hard het soms waaien kon: Oom Stuk zeilde eens met een schuit vol aardappelen naar Grootebroek. Het woei verschrikkelijk hard! Het water bruisde en ziedde voor de boeg, Frysk bloet was er niks bij! Oom Stuk was al haast bij Grootebroek, toen hij merkte, dat hij de bodem van de schuit er onderuit gezeild had... Alleen met boegsel, zeilbank en roer kwam hij in Grootebroek aan. Maar toen hij omkeek... wat was dat? Daar kwam de bodem van de schuit met de piepers aandrijven! Die was door de enorme zuigkracht van de schuit in het kielzog meegezogen... Behouden vaart!

Oom Stuk is dood, jammer.


Piet Kistemaker.


© 2001-2019 | Kistemaker NetWerk | Sitemap | Contact

Westfries Genootschap