Kistemaker NetWerk

Boeken » Ter herinnering aan de 25-jarige Bevrijding » Pagina 22

- 22 -

En dan had je ook nog de mensen die niets gedaan hadden, maar die alleen al om het feit dat ze jood waren, de kans liepen omgebracht te worden. Die werden getreiterd en gemarteld, zoals nog nooit een volk dat heeft meegemaakt.

In het begin van de oorlog begon alles nog vrij onschuldig. Ze mochten niet meer in café's, bioscopen en schouwburgen komen. Later werden al die maatregelen verscherpt. Het werd hen verboden in treinen en andere openbare vervoermiddelen te reizen.

Nog later werden ze opgepakt en weggevoerd en voor velen is het geëindigd met de dood in gaskamers of concentratiekampen. Ook in Andijk werd opdracht gegeven op het badhuis, wat een openbare gelegenheid was, een bord te bevestigen met de woorden: "Voor Joden Verboden". Daar was overal opdracht voor gegeven en op sommige plaatsen werd er ook aan voldaan. Maar hier in Andijk vond men een betere oplossing. Men zei niet: "Dat doen we, want dan kunnen we blijven zwemmen", maar het bestuur besloot: "De Joden niet, dan wij ook niet" en ze braken het badhuis af. Dat had men overal moeten doen, maar er waren nu eenmaal "vaderlanders" die zich om de Joden niet bekommerden en het bordje toch maar ophingen.

Al maakten de bondgenoten nog zulke goede vorderingen, de bevrijding was nog lang niet in zicht. En de stroom verdrevenen werd met de dag groter.

De mensen van de Ondergrondse hier op Andijk hebben wel eens met de handen in het haar gezeten. Want behalve dat er hier in ons dorp al zo'n 300 á 400 vaste onderduikers zaten, was Andijk ook nog opvangcentrum voor deze mensen. Van hieruit werden verspreid over de kop van Westfriesland. De Onderdrondse in Andijk kreeg bericht van andere organisaties uit het land als er weer nieuwe onderduikers kwamen. Die moesten dan op een bepaalde tijd van de trein uit Enkhuizen gehaald worden. Achter in een vrachtwagen van een Andijker expediteur werden ze dan hier naar toe gebracht. De Ondergrondse van Andijk regelde verder alles hoe het met hen moest gaan. Ze werden verdeeld over verschillende dorpen. Dat lijkt zo gemakkelijk, maar bedenk wel, dat al die mensen die hier kwamen op de vlucht waren voor de Duitsers.


© 2001-2019 | Kistemaker NetWerk | Sitemap | Contact

Westfries Genootschap